Discussion:Azzouz El Houri

Une page de Wikipédia, l'encyclopédie libre.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Autres discussions [liste]

Voir le nombre de cd actuel pour admissibilité...--Allauddin (d) 7 mai 2009 à 18:18 (CEST)

Biografie : Azzouz El Houri[modifier le code]

Muzikant, componist en musicoloog, Azzouz El Houri (geboren in Marokko in 1966 te Rabat) studeerde oriëntaalse luit aan het nationaal conservatorium van Rabat waar hij de eerste prijs ontving in 1991. Voor de Marokkaanse radio en televisie componeerde hij verschillende liederen alsook de filmmuziek voor twee films. Zijn dorst naar nieuwe ervaringen, zijn open geest gecombineerd met een perfecte beheersing van het instrumentale spel, maken van hem een zeldzame en boeiende kunstenaar. Als luitist, bekend met een veelheid aan stijlen, creëert hij tijdens zijn publieke vertoningen een vruchtbaar klimaat voor de Tarabe, een esthetische onrust die de muzikantdoor elkaar schudt en zich aan het publiek vertoont. Hij herziet het Arabisch-Andalousisch erfgoed in zijn composities die doordrongen zijn van heilige muziek die nieuwe, meer moderne horizonten opzoekt. Het volstaat om Azzouz El Houri te beluisteren om deze muziek te begrijpen, deze muziek die u in een eerder suggestief dan voorgeschreven landschap uitnodigt. De oriëntaalse muziek, misschien zelfs alle muziek die uit het Oosten komt, heeft deze kracht om dingen op te roepen, deze manier om u mee te nemen naar een universum getekend en hertekenddoor verschillende stromingen. Marokko, kruispunt van deze oosterse wereld en van de Arabische muziek, is eveneens een kruising tussen de grote populaire stromingen en de klassieke muziek, zij die we graag geleerd noemen, die wordt bestudeerd in belangrijke scholen en prestigieuze instituten en die wordt doorgegeven van meester naar leerling. Al Oud, die een link legt tussen populaire zang en deze geleerde muziek, is tegelijkertijd indrukwekkend en eenvoudig, warm, fijngevoelig, tijdloos en nochtans altijd bereid het heden te hertekenen, Al Oud dringt zich op als een richtpunt, een soort van baken in het historische verloop van deze muziek en van zijn ontwikkeling tussen verschillende culturen, in uitwisselingen en ontmoetingen. Het is geen toeval dat Azzouz El Houri ons uitnodigt de weg naar de oriëntaalse muziek te nemen via een solo-uitvoering van Oud. El Houri grijpt graag terug naar de interculturele uitwisseling omdat hij weet dat muziek geen grenzen verdraagt. Zijn muziek gaat al lang mee, al vloeiend tussen werelden, zich verrijkend met tradities die zich ontwikkelen op de oevers. De muziekwordt via zeeën ver weg van hier gevoerd, reist door steden waar zijn manier van tot uiting komen de veranderingen in de samenleving en de mengeling van gemeenschappen evenzeer verraden dan wel vertalen. Muziek is reizen en Al Oud is niet zozeer een drager dan wel het instrument die de muzikant toelaatdat wat hij ervaart, dat wat hij vermoedt, dat wat hij eerst interioriseert alvorens deze persoonlijke gevoelens, gevangen kleuren, zich opdringende impulsen, geschetste dromen over te dragen. Azzouz El Houri weet welke pistes hem naar een foute opvatting van muziek leiden,naar een soort van rommelige folklore die zijn geschiedenis en die van de muziek die hij beleeft, zou verraden. Hij zoekt geen bewijs, hij stelt zich tevreden, met talent, een logische gang van zaken te ontwikkelen, die van de verkenning van de mogelijke vormen van een ruime muzikale cultuur die zich ontvankelijkopstelt ten aanzien van de wereld. En wie ook de genodigden zijn van zijn Taqasims, men moet vaststellen dat Al Oud zijn eigen rol blijft spelen, als begeleider maar ook als kompaan. Hij speelt vaak solo, de essentie opnemend van zijngedurende vele jaren vergaarde bagage als componist en muzikant. Een bagage die hij met gemak draagt, die hij gul openbaart aan zowel muzikanten die hij uitnodigt dit met hen te delen alsook aan toehoorders. Azzouz El Houri bewijst ons nog maar eens dat er nog traditionele, zich veranderende muziek bestaat,muziek die ver af staat van verstarde, bestofte muziek. Muziek die het leven toont, het leven dat zich voortzet doorheen de geschiedenis en doorheenieders ontmoetingen. Leven demuziekzoalsdeze Taqasim sonstonen.

                                                                              Kim : Voem